خالی...

نمی دانم چطور توصیفش کنم...

سخت نیست فهمیدنش اگر نبض روزهایم را بگیری و شب ها بالشم را لمس کنی...

اما...

گفتنش سخت است اصلا نمی دانم واژهای برای بیانش هست؟؟

آخر می گویند زبان هم اختراع بشر است و به خیانت توام...

باور کن خودت متوجه خواهی شد اگر یک روز فقط یک روز با من زندگی را فقط خوب بشنوی...

گلایه نکن می دانم قبلا هم گفته بودی، اما چاره ی یک دهن لق و کلی یواشکی فاش شده را نکردم...

حواست نیست؟!

این بار تمام بودنم خسته است تمام بودنم با درد عجین شده...

از دل تنگی ها بیزارم...

نخند لطفا...

دل تنگی یعنی نداشتن نشدن نرسیدن...غیر از این بوده؟!

دل تنگ بوده ای ایا؟!

پ.ن۱ هر روز که میگذره بیشتر به این نتیجه میرسم که لیمیت احوالاتم به سمت بی نهایت میل میکنه...بی نهایت خررررررر

پ.ن۲ به یک جایی از زندگی که رسیدی

میفهمی رنج را نباید امتداد داد

باید مثل یک چاقو که چیز ها را می برد

واز میانشان میگذرد

از بعضی آدم ها بگذری و برای همیشه تمامشان کنی...

# ویلیام فاکنر

+بیشتر و بیشتر از لحظه قبل داریم تو یه سیکل معیوب و لعنتی گرفتار میشیم ...پوچ طوری

++در اینجا که منم کسی چه میداند

که بودن نیز

همچون زیستن طاقت فرساست

# کویر