پی احساس آرامش...

مهم نیست که چقدر حجم روزها به کوتاه شدن میل می کند...مهم نیست که قصه خواب های خیال برانگیزه متوهم دوباره تکرار میشود...مهم نیست که بلاگفا برای نوشتن احساست ارور میدهد که انگار بلاگفا هم تم نصیحت گرفته...خویشتن دار باش کاربر گرامی!...مهم نیست که دنیا چقدر میخواد شور ماجرا را در بیاورد...مهم نیست که علوم پایه چقدر سخت یا آسان خواهد بود...مهم نیست که مارک کیفم حتما همان پشت ویترین فلان مغازه شیخ نشین شهر باشد...مهم نیست که حامد همایون چه میخواند...مهم نیست که سایه های موازی سانس هماهنگی با کلاس های دانشگاه ندارد...مهم سواد آناتومیک رو به انحطاط یک دانشجوی ترم آخر علوم پایه است...مهم تکرار نشدن روزهای دهه بیست زندگی است...مهم امیر بی گزند شرمساری چاووشی نامه ای به فرزند یاس...مهم دیدن رفتارهای غیرقابل تغییر مشتی کاسب است و فقط با نیش خندی گذشتن از آن است...مهم پاییز است و حال و هوای تکرار نشدنی این روزها...مهم تر از مهم صدای پر از حال خوب پر از زندگی دو میم است...مهم این بود که آقای این روزها گفت...اگر دین نداریم لااقل آزاده باشیم...

پ.ن پی احساس آرامش...همون حسی که این روزا به حد مرگ میخوامش...

پ.ن دنیا دچار دردسر شده و

فقط دو راه حل وجود دارد

یا آنقدر بخندیم تا منفجر شویم

یا فقط منفجر شویم...

#رومن_گاری